يار
چشم دل ميگريد ز دوريت اي يارم
تو بمان در برم که بي تو من بيمارم
ز فراقت دلم مي كشدش تنهايي
اشک دل ميريزد يکسره از چشمانم
گر تو لبخند شوي ز لبم دور شوي
بي تو ماتم شود مونس جانم
گر تو اميد شوي ز دلم دور شوي
بي تو اين غم کشد روح و روانم
شمع جان ميسوزد به شعله ي غم امشب
درد و غم مهمانند به خانه ي من امشب
سنگ چو بيند مرا چنين غمين و تنها
اشک ريزد چو ابر به حال زارم امشب
گر تو مهتاب شوي ز شبم دور شوي
بي تو اين شب شود شام تارم
گر تو رويا شوي ز سرم دور شوي
بي تو کابوس شود همره خوابم |
